ความรู้สึกไม่ต้องมีคำตอบเสมอ

ไม่ใช่ทุกความรู้สึกที่ต้องการคำอธิบาย บางทีการแค่รับรู้ว่ามันอยู่ตรงนั้น ก็เพียงพอแล้ว

เวลาที่รู้สึกเศร้าโดยไม่มีเหตุผล เรามักรีบถามตัวเองว่า "ทำไม?" ราวกับว่าความรู้สึกต้องมีที่มาที่ชัดเจนถึงจะได้รับอนุญาตให้มีอยู่

แต่ความรู้สึกไม่ได้ทำงานแบบนั้น บางทีมันมาจากหลายสิ่งรวมกัน บางทีมันมาจากความเหนื่อยสะสม บางทีมันแค่... มา โดยไม่ต้องมีเหตุผล

การพยายามหาคำอธิบายทุกครั้งอาจทำให้เราเหนื่อยมากขึ้น เพราะบางครั้งคำตอบก็ไม่มี หรือมีแต่ซับซ้อนเกินกว่าจะอธิบายเป็นคำพูดได้

ลองเปลี่ยนจาก "ทำไมฉันถึงรู้สึกแบบนี้" เป็น "ฉันรู้สึกแบบนี้ และมันโอเค" ดูสิ ไม่ต้องแก้ ไม่ต้องเข้าใจ แค่รับรู้ว่ามันมีอยู่

บางทีความเมตตาที่ดีที่สุดที่เราให้ตัวเองได้ คือการนั่งอยู่กับความรู้สึกนั้นโดยไม่ตัดสิน เหมือนนั่งข้างๆ เพื่อนที่กำลังเจ็บปวด แค่อยู่ด้วย ไม่ต้องพูดอะไร ก็อบอุ่นพอแล้ว